Daan Jacomien 2foto: Corinne van Westen

Ik ben Jacomien (47), getrouwd met Paul (55) en moeder van Daan (14) en Gijs (7). Daan werd zeven weken te vroeg maar gezond geboren. Twee dagen later kreeg hij hersenbloedingen door zuurstoftekort. Daardoor raakte Daan ernstig meervoudig gehandicapt en dat had grote gevolgen voor ons gezinsleven. Intensieve zorg doet iets met een mens. Dat put uit, maakt intens moe. Thuis is de beste plek voor een kind... Ja dat is zo als de intensieve zorg niet ten koste gaat van het hele gezin. En juist dat dreigde te gebeuren. Daarom is Daan na ruim dertien jaar op 4 december 2015 verhuisd naar zijn tweede thuis op een Zorgboerderij. Wij houden hem nu anders vast. In dit wekelijkse blog schrijf ik over ons bijzondere gezinsleven.

 

E-consult

Daan heeft een moeilijk instelbare epilepsie. Met moeilijk instelbaar bedoelen ze in epilepsieland dat je aanvallen houdt ondanks je medicijnen. Epilepsie werkt als een sluipschutter. Je ziet het niet want het zit in je hoofd. Maar als een bliksemschicht slaat het om de zoveel tijd je hersenen knock-out. Zo’n bliksemschicht heet een aanval en die heb je in alle soorten en maten. De zware aanval met stuipen kennen de meeste mensen wel. Maar er zijn ook aanvallen die je amper ziet. Die zijn vaak veel verraderlijker. Daan heeft aanvallen gehad...
Lees meer

Hangjongere

Deze week plaatste KRO NCRV op wereldgehandicaptendag enkele fragmenten van ‘Zorg om Daan’ op hun Facebookpagina. Het filmpje duurde nog geen minuut, maar toen Daan in beeld kwam dacht ik ‘oh jongen, wat ben jij toch ontzettend veranderd.’ Hoewel Daan echt al wel een poosje puberde toen hij twee jaar geleden verhuisde is hij nu voor de volle honderd procent puber. Zijn mannelijke kaaklijn, lange mannenlijf, schoenmaat vierenveertig en baardhaar zijn voor iedereen zichtbaar. Maar ook innerlijk is hij sterk veranderd. Waar Paul en ik ons kind voorheen het beste...
Recente reactie op dit bericht
yvonne
Ik las dit met een traantje. Die lieve stoere Daan toch...
zaterdag 09 december 2017 12:20
Lees meer

Samen

Regelmatig zie ik de berichten langskomen uit mijn netwerk. Ouders die tips of advies aan andere ouders vragen omdat zij met hun kind vastlopen op school, het medisch dagverblijf, het logeerhuis of de instelling waar hun kind woont. Ouders die zich ongerust maken. Die pijn in hun buik hebben over de signalen die hun kind afgeeft. Die zien dat hun kind steeds onrustig en oncomfortabel is. Die intuïtief aanvoelen dat er iets loos is maar niet weten wat. Omdat hun kind meestal niet of maar heel beperkt praat. En áls...
Lees meer