Ik ben Jacomien (44), getrouwd met Paul (52) en moeder van Daan (11) en Gijs (4). Daan werd te vroeg maar gezond geboren. Kort na zijn geboorte kreeg hij een hersen­bloeding. Met ingrijpende gevolgen: Daan is ernstig meervoudig gehandicapt en dat heeft grote gevolgen voor ons gezins­leven. Toch zijn wij een hecht en gelukkig gezin. In dit blog een ...kijkje achter onze voordeur. Regelmatig schrijf ik samen met Willemien Vereijken over onze zorg­intensieve zonen Ebel en Daan. Samen willen wij de wereld kennis laten maken met onze bijzondere kinderen en er zo voor zorgen dat ze erbij mogen en kunnen horen. More

Uitdaging

‘Wat doen we met de verjaardag van Daan?’ Het is de jaarlijks terugkerende vraag die Paul en ik elkaar stellen. Onze blik gaat eerst naar de kalender om te zien op welke dag het valt. Dit jaar op een woensdag. Mooi! Dan is Gijs ’s middags vrij en kunnen we met zijn drietjes naar Daan om als gezin een klein feestje te vieren. Daar zijn we snel uit. We gaan naar een pannenkoekenrestaurant met onze puberpeuter want daar doen we hem een groot plezier mee, dat weten we zeker. En...
Lees meer
368 Hits
0 reacties

Teun

Teun
Bijna een jaar geleden schreef ik mijn blog ‘Brus in de knel’. Over Gijs. Over hoe zijn wereld instortte na Daans verhuizing. Die scheur in ons gezin, het niet meer compleet zijn, maakte dat Gijs emotioneel klem kwam te zitten. Hij voelde zich nergens meer veilig. Zelfs thuis niet en dat is funest voor een kind. Ik zag het voor mijn ogen gebeuren en had er geen enkele grip op. Wat is onmacht toch een ontzettend rotgevoel! Wij grote mensen nemen nogal eens beslissingen met grote gevolgen voor onze kinderen....
Lees meer
1339 Hits
0 reacties

Blogs met een hart

Het is juni 2012. Daan is tien, Gijs is drie. Sinds tien jaar beheerst de zorg voor Daan ons leven in al zijn facetten. Ontregelen extreme gebeurtenissen alles driedimensionaal. Tien jaar chronisch crisismanagement eist zijn tol. Emotioneel zit ik vast. Er is letterlijk geen ruimte voor mij, maar daar hebben mijn lichaam en geest geen boodschap aan. Ik ben ook maar een mens. Gevoelens van onmacht, verdriet, frustratie en boosheid strijden om de eerste plaats. Ik zit in een fuik waarin ik maar één richting op kan zwemmen; vóóruit. Dus...
Recente reacties op dit bericht
Jacomien
Dankjewel Nico voor je mooie woorden! Doet me goed. Ik blijf graag met je in contact op weg naar verbetering. Ik denk dat we een h... Read More
zaterdag 20 januari 2018 17:57
Lees meer
960 Hits
2 reacties