Daan Jacomien 2foto: Corinne van Westen

Ik ben Jacomien (47), getrouwd met Paul (55) en moeder van Daan (14) en Gijs (7). Daan werd zeven weken te vroeg maar gezond geboren. Twee dagen later kreeg hij hersenbloedingen door zuurstoftekort. Daardoor raakte Daan ernstig meervoudig gehandicapt en dat had grote gevolgen voor ons gezinsleven. Intensieve zorg doet iets met een mens. Dat put uit, maakt intens moe. Thuis is de beste plek voor een kind... Ja dat is zo als de intensieve zorg niet ten koste gaat van het hele gezin. En juist dat dreigde te gebeuren. Daarom is Daan na ruim dertien jaar op 4 december 2015 verhuisd naar zijn tweede thuis op een Zorgboerderij. Wij houden hem nu anders vast. In dit wekelijkse blog schrijf ik over ons bijzondere gezinsleven.

 

We weten (n)iets

Oktober 2014. Net na onze beslissing dat Daan niet langer thuis kan wonen. We hebben een gesprek over Daans gedragsproblemen met zijn Arts Verstandelijk Gehandicapten (AVG). “Weten jullie de oorzaak van Daans handicap?” vraagt ze ons. Ik ben verbaasd. Er ligt tenslotte een aanzienlijk dossier van ons kind voor haar neus. Ik houd het kort: “te vroeg maar gezond geboren, twee dagen later zuurstoftekort en hersenbloedingen waardoor Daan ernstig meervoudig gehandicapt is geraakt.” Punt. Mijn antwoord klinkt bijna zakelijk. Dat is het natuurlijk helemaal niet, maar ik heb het al...
Lees meer

Niette nagje

Niette nagje?? Niette nagje is Daans. Daan heeft zo zijn eigen manier van communiceren. En ook zijn eigen woorden en verbasteringen. Je moet hem goed kennen om te begrijpen wat hij bedoelt. Daan kan ook nogal eh... rechtstreeks zijn. Zo maakt hij een feilloos onderscheid tussen mensen die aardig DOEN en mensen die aardig ZIJN. Met andere woorden, Daan signaleert oprechtheid. Als hij merkt dat je niet oprecht bent en een toneelstukje opvoert wil hij niets van je weten en maait hij je met gestrekte arm zó aan de kant....
Lees meer

Vijftien

Vijftien
Op 11 april 2002 werd hij geboren, onze Daan. Volkomen onverwacht braken mijn vliezen midden in de nacht. Zeven weken te vroeg. Op zich was dat geen wereldramp want met drieëndertig weken zwangerschap was mijn baby ruim levensvatbaar en mijn vruchtwater was helder. Dus bleef ik rustig. Ik maakte Paul wakker en belde ’s nachts de verloskundige. “Weet je het wel zeker?” vroeg ze en zuchtte hoorbaar. Ik wist het heel zeker. Om half vijf was ze er en bevestigde wat ik allang wist. Gebroken vliezen. Ik werd opgenomen in...
Recente reacties op dit bericht
Anouknieuweweme@hotmail.com
Lieve Jacomien, Paul en Gijs; weer een mooi blog over hoe jullie leven er uit ziet. Eerlijk, open en 'no nonsens' zoals we dat van... Read More
vrijdag 14 april 2017 18:34
Jacomien
Lieve Anouk, dankjewel voor je mooie woorden. Dat doet ons goed!
vrijdag 14 april 2017 21:48
Lees meer