Daan Jacomien 2foto: Corinne van Westen

Ik ben Jacomien (49), getrouwd met Paul (57) en moeder van Daan (17) en Gijs (10). Daan werd zeven weken te vroeg maar gezond geboren. Twee dagen later kreeg hij hersenbloedingen door zuurstoftekort. Daardoor raakte Daan ernstig meervoudig gehandicapt en dat had grote gevolgen voor ons gezinsleven. Intensieve zorg doet iets met een mens. Dat put uit, maakt intens moe. Thuis is de beste plek voor een kind... Ja dat is zo als de intensieve zorg niet ten koste gaat van het hele gezin. En juist dat dreigde te gebeuren. Daarom is Daan na ruim dertien jaar op 4 december 2015 verhuisd naar zijn tweede thuis op een Zorgboerderij. Wij houden hem nu anders vast. In dit wekelijkse blog schrijf ik over ons bijzondere gezinsleven.

 

Geef een toekomst

De landelijke acties voor grote rampen ver weg kennen we allemaal. Maar ook dicht om ons heen is er onvoorstelbaar leed achter de voordeur. Zoals het verhaal van Patricia. Ik ken haar al zo’n tien jaar en mag haar heel graag. Ze is lief, bescheiden en reëel. Jarenlang hielp zij ouders van zorgintensieve kinderen om hun weg te vinden binnen Zorgland. Intelligent en sociaal bewogen als ze is verzamelde ze enorm veel waardevolle kennis over wet- en regelgeving, maar ook over de emotionele kant van het hebben van een zorgintensief kind....
Lees meer

Huwelijksaanzoek

Het is tegen half acht ’s ochtends, ik zit met Gijs aan het ontbijt. En daar komt ‘ie uit ’t niets: “Nou mam, jullie zaten vast niet te wachten op een gehandicapt kind, of wel!” Bám, die is raak. Ik verslik me in mijn koffie. Pffff ook goedemorgen. Tijdens het hoesten vraag ik me af welke reactie wijsheid is. Ik wil gewoon eerlijk zijn. “Dat is waar” zeg ik tegen hem. “Dat Daan gehandicapt is heeft ons leven voor altijd heel erg veranderd. Daar zijn we heel verdrietig over, maar papa...
Lees meer

Teen terreur

Na lange tijd een belachelijk lang blog. Het moet er even uit....   Op de vraag ‘hoe gaat het met Daan?’ roep ik sinds zijn verhuizing ‘heel goed!’ Sterker nog, met Daan gaat het eigenlijk het beste van ons hele gezin. Daan leeft zijn leven op de Zorgboerderij alsof hij nooit anders heeft gedaan terwijl Paul, Gijs en ik in allerlei opzichten opkrabbelen. Ook na bijna drie jaar zijn we nog vaak zoekend naar dat nieuwe evenwicht in onze veranderde levens. Ons Daantje zoekt niet, hij heeft gevonden. En dat geeft...
Recente reactie op dit bericht
Wilma
Hoi Jacomien, Wat een heftig verhaal toch weer. De onrust is gelijk weer terug lees ik on je blog. Ik heb grote bewondering voor ... Read More
vrijdag 11 januari 2019 15:08
Lees meer